Χωρίς τίποτα...

Η γιαγιά μου..

Ηρθε σε αυτόν τον κόσμο χωρίς τίποτα

Και έφυγε νωρίς.. χωρίς τίποτα, παρά μόνο με αγάπη.

Όλα τ'άλλα ήταν μόνο δανεικά...

Οπως και τούτα εδώ τα χτενάκια από φίλντισι που φορούσε στα  μαλλιά της..

στα χέρια μου τώρα.. μοναδικό απομεινάρι της ζωής της..

η τέχνη του ενστίκτου..



Υ.Γ. Από την Κυριακάτικη εξόρμηση στο βουνό..

Κάντε κλικ στις εικόνες να δείτε τις σταγόνες της υγρασίας πάνω στον ιστό..

στη σκιά..

Σε  μια  σκιά  η σκέψη του ξαποσταίνει

παίρνει αέρα η καρδιά του

και ξανα-ανασαίνει..

Υ.Γ.   Θυμήσου λένε, ότι η ανάπτυξη έρχεται την ώρα που ξεκουράζεσαι και όχι την ώρα που αγωνίζεσαι..